Loch Lomond - Paper the walls (Waardering Muziekwereld) 8
Als ik luister naar het nieuwe Paper The Walls en lees over de twee eerdere releases van Loch Lomond uit Portland, moet het geluid van de band aanzienlijk zijn veranderd sinds ze in 2003 debuteerde met het album When We Were Mountains. Toen schijnt de band een traag soort indierock gemaakt te hebben, compleet met drummachine. Het is een sound die haaks lijkt te staan op de akoestisch georkestreerde indiefolk op het aangrijpende Paper The Walls. Weliswaar zijn ook nu de ritmes traag, maar dromerig zou ik de sound niet noemen, al zijn de dromerige elementen aan te wijzen in het eerder onwezenlijk en surrealistisch te noemen orkestrale indiefolkgeluid van Loch Lomond. Een belangrijke bijdrage wordt geleverd door de hoge, af en toe zelfs bijna ijle zangstem van voorman Ritchie Young, die volgens de info op de cd ook verantwoordelijk is voor de teksten en de ‘structuur’, wat bij het ontbreken van een credit voor de muziek, daar toch min of meer een synoniem voor lijkt. Ingebed in prachtig harmoniërende koorzang heeft Young op Paper The Walls een zeer bijzonder eigen geluid bereikt, met vrijwel geen enkele andere band te vergelijken, of het zou de eigengereide americana moeten zijn van Norfolk & Western, wier Adam Selzer verantwoordelijk was voor de opnamen. Zo fraai als Loch Lomond heeft Norfolk & Western echter maar heel af en toe geklonken.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 12 juni 2008